ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΛΛΑΓΗΣ Η ΚΡΙΣΗ

 

 

                     ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΛΛΑΓΗΣ Η ΚΡΙΣΗ

 

 Από πολύ καιρό πριν των τελευταίων βουλευτικών εκλογών ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός ζητούσε αλλαγή στην πολιτική του εκπροσώπηση για όλες εκείνες τις αιτίες που λίγο πολύ είναι γνωστές από όλους. Αλλαγή σε πολιτικές και πρόσωπα, σε ουσία και μορφή, στη θεωρία και την πράξη, με κάτι το καινούργιο και το διαφορετικό, έτσι ώστε να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις που προκύπτουν από τον καιρό που πάει μπροστά και την εξέλιξη των γεγονότων και να αποφευχθούν τα λάθει από την κακώς ασκούμενη πολιτική που πλέων δεν προσφέρει τίποτες άλλο εκτός από την καθυστέρηση και την οπισθοδρομικότητα.

 Επομένως και για μας το σύνθημα είναι : Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε.

 Αλλαγές από το 1991 και πίσω έγιναν παρά πολλές σε πρόσωπα και σε πολιτικές. Αρκεί να τονίσουμε ότι στην ηγεσία της Ομόνοιας και του Κ.Ε.Α.Δ. δεν υπάρχει κανένας από τους ιδρυτές, τους πρωτεργάτες και γενικώς τα στελέχη της πρώτης πενταετίας που εκλέχτηκαν και με την ψήφο του λαού, πρώην πρόεδροι της Οργάνωσης και του κόμματος, βουλευτές, νομάρχες, δήμαρχοι, κοινοτάρχες και λυπεί. Και στη συνέχεια, έφυγαν και διώχτηκαν παρά πολλοί, είτε διότι διαφώνησαν και διώχτηκαν, είτε διότι δεν έγιναν καλά παζάρια.

Καθώς επίσης δεν υπάρχει κανένα από τα προγράμματα και ψηφίσματα εκείνα που έγιναν γνωστά και εκτιμήθηκαν με σοβαρότητα από όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς εντός και εκτός της χώρας και στη βάση των οποίων η Ε. Ε. Μ. κέρδισε τόσα πολλά και έγινε γνωστή στους Διεθνείς Οργανισμούς και στα Κέντρα που παίρνονται οι αποφάσεις.

Θα πει κανείς οι καιροί αλλάζουν και πρέπει να αντικατασταθούν αφού εκ των προτέρων βελτιωθούν. Σωστό, αλλά δεν έγινε απολύτως τίποτα.

Τα έριξαν στο καλάθι των αχρήστων, στον κάδο ανακύκλωσης.

Ήρθε η ώρα να βγουν και να εξηγήσουν γιατί τα έκαναν όλα αυτά.

Η αλλαγή αυτή δε σεβάστηκε τις αρχές της συνέχειας και της πίστης στα δημοκρατικά και εθνικά ιδεώδη και δεν αφοσιώθηκε ούτε τέθηκε στην υπηρεσία των συμφερόντων του συνόλου του λαού μας.

Αποτέλεσμα η σημερινή κατάντια που σχεδόν κανείς δεν τη θέλει, απαιτεί μια νέα άλλου είδους αλλαγή, που υπάρχει, θα τη βρούμε και θα την κάνουμε πράξη όλοι μαζί, με βάση τις αρχές εκείνες που μας ενώνουν όλους για ένα καλύτερο μέλλον για μας και τα παιδιά μας. 

Προσωπικά αισιοδοξώ διότι διαπιστώνω πως όλοι προβληματίζονται, συζητούν στα τραπέζια και στις παρέες, γίνεται διάλογος με τον τρόπο που είναι δυνατόν, εκφράζονται απόψεις και προτάσεις, γράφονται άρθρα στον τύπο, παίρνονται πρωτοβουλίες που δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχουν αποδώσει, ακόμη και εκείνη του Υφυπουργού των Εξωτερικών κυρίου Κασσίμη. Είναι ενθαρρυντικό το ενδιαφέρον που δείχνει το Παγκόσμιο Συμβούλίο Ηπειρωτών, διότι χρειαζόμαστε τη στήριξη και τη βοήθειά τους.

 -Οι διάφορες προσπάθειες για αλλαγή της κατάστασης δεν πέτυχαν διότι δεν πρότειναν κάτι το νέο που το ζητούν οι σημερινές συγκυρίες, δεν είχαν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με προοπτική για το μέλλον, δεν έπεισαν ούτε τον ίδιο τον εαυτόν τους όσοι έλαβαν πρωτοβουλίες, δεν αφουγκράσθηκαν την πλειοψηφία του λαού, δεν είχαν τη στήριξη από όλους εκείνους που έχουν χρέος να τη δώσουν για το καλό της κοινότητάς μας και των εθνικών συμφερόντων, δεν νίκησαν το

                                                             -2-

καταστημένο μικροσυμφερόντων της διαπλοκής και της διαφθοράς, παρασύρθηκαν από τρίτους και δεσμεύτηκαν έτσι ώστε να μη μπορούν να κάνουν κάτι το θετικό.

Με μπαλώματα σε ένα κουρελιασμένο κουστούμι δεν μπορείς να πας σε γάμο.

 -Τι είναι εκείνο που μας λείπει και μπορούμε σήμερα να το αποχτήσουμε;

   Είναι ένα καθαρά Ελληνικό Κόμμα Εθνικού χαρακτήρα.

 Να το αποχτήσουμε με διαφορετικό τρόπο αποφεύγοντας τα λάθει που έγιναν, με πίστη ότι θα πετύχει αφού θα έχει τη στήριξη της πλειοψηφίας του λαού μας, με ειλικρίνεια, με σαφήνεια, με διαφάνεια, με αυθεντική ανεξάρτητη καθαρή

ολοκληρωμένη πολιτική φωνή εντός και εκτός της χώρας, που να τηρεί αυστηρά τις αρχές της ισοτιμίας και της συλλογικότητας, με γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα.

Όποιος θέλει να προσφέρει στην πολιτική ζωή κάνοντας θυσίες και όχι λόγια , τώρα είναι η στιγμή, ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.

 Δεν είναι ο καιρός που άλλοι να κοπιάζουν και να θυσιάζονται και άλλοι να τα απολαμβάνουν και να καπαρντίζονται.

Είναι ο καιρός να κοπιάσουν, να θυσιαστούν και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους οι ικανοί , οι τίμιοι, οι λόγιοι, οι αδέσμευτοι και οι απαλλαγμένη από κάθε είδους κόμπλεκς και συμφέροντα και να τα απολάψει  η πλειοψηφία του λαού μας.

Οι νυν ηγέτες μας, ξεπούλησαν σχεδόν τα πάντα διότι δεν κόπιασαν σχεδόν σε τίποτα και για τίποτα, τα βρήκαν όλα έτοιμα. είναι σαν εκείνα τα πλουσιόπαιδα που την κληρονομιά των πατεράδων την κάνουν, για να χρησιμοποιήσω και μια αρβανίτικη φράση, ‘‘ rrush e kumbulla”.

-Γιατί;

-Για τον εαυτούλη τους.

 Πριν εκφράσω και τη δική μου άποψη για την οργάνωση μας, την Ομόνοια, θα θέσω μια απλή ερώτηση σε όλους εκείνους τους ομονοίτες, που συστρατεύτικαν στα διάφορα αλβανικά κόμματα, να μας πουν γιατί το έκαναν και με ποιο ηθικό κουράγιο ζήτησαν την ψήφο του έλληνα βορειοηπειρώτη. Και την πήραν σε ένα σεβαστό ποσοστό, αυτό είναι γεγονός και πρέπει να παρθεί υπόψη, έτσι ώστε η κατάληξη για την εύρεση της καλύτερης λύσης να είναι όσο πιο αντικειμενική.

Να κάνουν ξεκάθαρη τη διαχωριστική γραμμή, μεταξύ του ατομικού και του κοινωνικού συμφέροντος. Αυτό έχει μεγάλη σημασία διότι υπάρχει και η άλλη άποψη που μας λέει, να είμαστε ελεύθεροι να πολιτευτούμε με τα διάφορα αλβανικά κόμματα.

Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και να λέμε την καθαρή αλήθεια, να εκφραστούν δημόσια στον τύπο, διότι τα γραπτά λεγόμενα μένουν ντοκουμέντα και κρίνονται με τη διάβα του χρόνου και από την ίδια την Ιστορία.

 Αυτό πρέπει να κάνουν και οι νυν ηγέτες του Κ.Ε.Α.Δ. που δήθεν πάνε να διορθώσουν τα σφάλματα για τις αποτυχίες, ή τις κατά τη γνώμη τους επιτυχίες και τη συνέχεια του ’’έργου’’ τους και να μη βγαίνουν στα κανάλια και να λένε καραγκιοζιλίκια δήθεν για το καλό του τόπου και της πορείας προς την Ευρώπη. Μοιάζουν σαν την Πετρούλα που βγαίνει στο SKAY και δείχνει τον καιρό και κανένας δε θυμάται, τι καιρό θα κάνει αύριο.      

- Το άλλο μεγάλο πρόβλημα, που πρέπει να απασχολεί όλους τους έλληνες βορειοηπειρώτες, είναι η Μοναδική Οργάνωσή μας Ομόνοια, η οποία πρέπει να ανταποκριθεί στις νέες προκλήσεις, να γίνει δυνατή και ικανή, έτσι ώστε να μας εκφράζει όλους, να είναι κοντά μας, να βοηθάει τον καθένα ξεχωριστά και όλους   

συνολικά για τα κοινά συμφέροντα και τα εθνικά ιδεώδη.

 Στην κατάσταση που βρίσκεται, αυτό δεν μπορεί να το κάνει και όμως θα μπορέσει, διότι την αγαπούν και τη θέλουν σχεδόν όλοι οι συμπολίτες μας.

                                                         -3-

Να μη χάσει τον πολυδιάστατο χαρακτήρα της, αλλά αντιθέτως να τον ενισχύσει όσο το δυνατόν περισσότερο.

Οπότε και εδώ χρειάζεται να γίνει η πολυποθούμενη αλλαγή.

Με ποιόν τρόπο όμως;

Από θεσμική άποψη στα πλαίσια της δομής που υπάρχει, με τα νυν όργανα και τα αντίστοιχα άτομα που τα συγκροτούν, δεν μπορούν να την κάνουν, είτε διότι δε θέλουν γιατί θεωρούν ότι δεν τους συμφέρει, είτε διότι δεν ξέρουν τι πρέπει να κάνουν και πώς να το κάνουν, λείπει και το όραμα και η βούληση, το κατεστημένο τους είναι αρεστό και εμποδίζει, χάνονται τα προνόμια.

Οπότε, θεωρώ σαν μια από πολλές άλλες εκδοχές που μπορεί να υπάρχουν, να βγει μια ομάδα πρωτοβουλίας για το σκοπό αυτό της αλλαγής, με εθελοντική βάση, χωρίς προτιμήσεις και χωρίς εξαιρέσεις και διακρίσεις, χωρίς περιορισμούς, από άτομα που έχουν λόγο και θέληση να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, να κάνουν ένα κείμενο στο οποίο εκτός των άλλων να ζητούν την παραίτηση χωρίς όρους των νυν ηγετών, να προτείνουν να γίνει μια ημερίδα ανοιχτής συζήτησης όπου να καλούνται για συμμετοχή οι νυν και πρώην ηγέτες και όποιος θέλει άλλος , έτσι ώστε να βγουν προτάσεις για όλα, πρόγραμμα, καταστατικό και τρόπο εκλογών από τη βάση μέχρι την κορυφή της ηγεσίας.

Ο τύπος να βοηθήσει δίνοντας τη δυνατότητα σε όσους θέλουν να εκφράσουν τις απόψεις τους ανοιχτά.

Να κάνουν περιοδεία σε όλα τα χωριά και πόλεις ενημερώνοντας το λαό και ακούγοντας ταυτόχρονα τη γνώμη του.

Να πάρουν επαφές με το Εθνικό Κέντρο και άλλους φορείς που είναι γνωστοί με τον αγώνα τους για τα δικά μας συμφέροντα και εθνικά ιδεώδη, καθώς επίσης και με όσους περισσότερους δοκούς μας που ζουν και προκόβουν στο εξωτερικό, στην Ελλάδα και όχι μόνον. Αποτελούν μια ζωτική ισχυρή δύναμη, να τους δοθεί η δυνατότητα να συμμετέχουν από την αρχή μέχρι το τέλος και στη συνέχεια σε όλα και να μη τους θυμούμαστε μόνο όταν τους ζητούμε την ψήφο τους.

 

                               ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΚΑΡΙΑΔΗΣ,    08-09 2009