ΑΣΤΟΥΣ ΝΑ ΛΕΝΕ -ΓΙΑ ΚΙ΄Ο ΓΚΙΚΑΣ ΝΑ ΤΆΚΟΥΕΙ!
Τι δεν ακούς
και δεν διαβάζεις από αλβανούς για την Ελλάδα και τους έλληνες!
Δεν είναι
τυχαίο, ούτε εξαρτάται από μια συγκεκριμένη συγκυρία σε μια συγκεκριμένη
χρονική περίοδο. Έχει διαχρονικό συνεχές χαρακτήρα και εξαρτάται από την κοινή
κοινωνική αντίληψη, τη συνείδηση, τη γνώση και την ενημέρωση που έχουν οι
αλβανοί για τους έλληνες και την Ελλάδα.
Εξαρτάται επίσης από την επιρροή και τα συμφέροντα ξένων ως προς τις δύο
χώρες.
Για να είμαι
πιο συγκεκριμένος θα αναφέρω μερικά από τα πολλά: Οι αλβανοί πυσταίβουν πως τα σύνορα πρέπει να είναι πιο κάτω
εντός των ελληνικών εδαφών, πως στην Ελλάδα υπάρχει αλβανική μειονότητα, πως οι
αρβανίτες είναι αλβανοί, πως οι τσάμηδες ήταν αυτόχθονες στα δικά τους πατρώα
εδάφη και πως διώχτηκαν δια της βίας προκαλώντας ανθρώπινη γενοκτονία και η Ελλάδα
πρέπει να ζητήσει δημόσια συγνώμη και να επιτρέψει τον επαναπατρισμό τους, πως
η Ελληνική Εθνική Μειονότητα είναι ερχόμενη στην Αλβανία σε αλβανικά εδάφη για
τις διάφορες ανάγκες του ντόπιου πληθυσμού, πως το ελληνικό έθνος είναι μίγμα διαφόρων φύλλων
και πως οι σημερινοί έλληνες και η ελληνική γλώσσα δεν έχουν καμιά ουσιαστική
σχέση με τους αρχαίους έλληνες και την αρχαία ελληνική γλώσσα, πως οι
ηπειρώτικες φυλές ήταν αλβανοί, ο Πύρρος, ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Γεώργιος
Καστριώτης και άλλα σημαντικά πρόσωπα που ανήκουν στο ελληνικό έθνος και τους
ηπειρώτες ήταν αλβανοί, πως οι διάφοροι
αρχαιολογικοί χώροι που βρίσκονται σήμερα εντός του αλβανικού εδάφους αποτελούν
μνημεία δική τους κληρονομιάς, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους τούρκους, αρκετά
προβλήματα υπάρχουν με τις ακίνητες περιουσίες μας και με τις περιουσίες της εκκλησίας
και των μοναστηριών οι οποίες διεκδικούνται από αλλοεθνείς και τους αναγνωρίζεται
από τα αλβανικά δικαστήρια η ιδιοκτησία με ψεύτικα ντοκουμέντα μπερδεύοντας
κατά κάποιον τρόπο και την δική μας τοπική εξουσία, δεν αναγνωρίζεται η
αυτονομία της Β .Η.-ου ο αγώνας και οι άλλες θυσίες
σε όλη την περίοδο μετά το 1912 και μέχρι σήμερα, δήθεν η ελληνική εθνική
μειονότητα έχει και χαίρει όλα τα δικαιώματα που
τις ανήκουν βάση των διεθνών συμβάσεων και του συντάγματος, ότι δεν υπάρχουν
προβλήματα στην παιδία ούτε θεσμικού χαρακτήρα ούτε περιεχομένου ουσίας στη
διδαχτιαία ύλη στα σχολικά κείμενα, υπάρχει αδιαφορία στη διατήρηση και την ενίσχυση της πολιτισμικής μας
κληρονομιάς με συνέπια τη συνεχιζόμενη πτώση, η συμμετοχή στη δημόσια διήκοιση,
στον κρατικό μηχανισμό, στο στρατό και
την αστυνομία είναι περιορισμένη
αναλογικά με τον αριθμό του πληθυσμού και την απλή αναλογία, αλλά αυτού έχομε και
εμείς τις δικές μας ευθύνες και πολλά άλλα.
Εμείς οι
έλληνες, τι κάνουμε; Θα σεβαστούμε την
αρχή της αδιαφορίας που λέει ’’Αστους να
λένε, για κι’ο Γκίκας και ας τα’ακούει;’’ , ή θα πρέπει να προβληματιστούμε
και να χαράξουμε μια σύγχρονη πολιτική ενημέρωσης της αλήθειας με φιλικό τρόπο προς
τους δύο λαούς , με ανοιχτό πολιτευμένο και τεκμηριωμένο διάλογο για το καλό το
δικό μας τώρα και στο μέλλον, για το κοινό καλό των δυο λαών, με κάθε τρόπο και
σε όλα τα επίπεδα;
Η αδιαφορία
είναι κακή , κρύβει κίνδυνους και απρόβλεπτες εξελίξεις με τη διάβα του χρόνου.
Είμαι υπέρ
της δεύτερης εκδοχής και το γοργό και χάριν έχει!
